اپن بایت نوعی مال اکلوژن است که عمدتاً با شکاف عمودی مشخص می شود. این فاصله معمولا بین دندان های جلویی قابل مشاهده است. وقتی دندان‌های دو فک کاملاً بسته باشند ، دندان‌های جلویی فک بالا و پایین به هم نمی‌رسند. این وضعیت در حدود 0.6 درصد از افراد  رخ می دهد. این وضعیت دارای ویژگی همپوشانی عمودی بین دندان های جلویی است. شیوع این بیماری در جمعیت های مختلف متفاوت است.

انواع اپن بایت

انواع اپن بایت در زیر توضیح داده شده است :

1. اپن بایت قدامی

طبق گفته متخصص ارتودنسی خرم آباد اپن بایت قدامی بیشتر زمانی اتفاق می‌افتد که دندان‌های جلو (Incisors) در فک پایین و بالا روی یک بایت کامل روی هم قرار نگیرند. این عارضه بیشتر تمام دندان های جلویی را درگیر می کند، اما می تواند تنها تعدادی از دندان ها را نیز درگیر کند. اکثر بیماران مبتلا به این بیماری عمدتاً به درمان های اصلاحی نیاز دارند. درمان برای بازگرداندن عملکردهای پارگی و گاز گرفتن دندان های جلویی است. برای برخی از بیماران، گفتار نیز تحت تأثیر قرار می گیرد. اگرچه تضمینی نیست، درمان‌های این مشکل می‌توانند کیفیت گفتار را نیز بازیابی کنند.

2. اپن بایت خلفی

این نوع مال اکلوژن برعکس اپن بایت قدامی است. این نوع مال اکلوژن زمانی اتفاق می‌افتد که دندان‌های شما در عقب دهان با هم تماس نداشته باشند. در حالت گاز گرفتن (اکلوژن) ، دندان های پشت با هم تماس ندارند. بیشترین دندان های آسیب دیده شامل دندان های پرمولر و مولر می باشد. برای افراد مبتلا به این نوع مال اکلوژن ، درمان اصلاحی برای کمک به جویدن صحیح ضروری است.

3. اپن بایت دندان

این مشکل زمانی رخ می دهد که شما مشکلی با ممانعت رویش دندان دارید. رویش دندان فرآیندی است که دندان از استخوان فک و لثه عبور می کند تا بتواند در قوس دندانی خود را نشان دهد.

4. اپن بایت اسکلتی

این نوع مال اکلوژن معمولا با رشد غیر طبیعی صورت همراه است که بیشتر یک مشکل ژنتیکی است که منجر به رشد و تکامل نامنظم مولرهای دو استخوان فک می شود.

چه چیزی باعث این مال اکلوژن می شود؟

• می تواند یک مشکل ارثی باشد.
• دندان های اضافی، نهفته، شکل غیر طبیعی یا دندان های از دست رفته.
• عادات دهانی شامل مکیدن شست، فشار دادن زبان و مکیدن پستانک.
• ضربه به صورت بر شکل فک تاثیر می گذارد
• ترمیم های نامناسب و دندانی ضعیف
• دوره طولانی تغذیه با بطری
• استفاده بیش از حد از پستانک
• تومور در دهان یا فک
• مراقبت ضعیف از دندان، به عنوان مثال، در نصب بریس ها، روکش ها و پرکردگی های دندانی.
• انسداد راه هوایی که منجر به تنفس با استفاده از دهان می شود
• اختلال مفصل گیجگاهی فکی که معمولاً به عنوان TMD یا TMJ شناخته می شود

چگونه اپن بایت را درمان کنیم؟

اپن بایت در نوزادان بسیار شایع است. احتمالاً متوجه خواهید شد که کودک شما در مرحله دندان های مختلط دچار این مشکل شده است. بیشتر به همین دلیل است که دندان شیری می افتد تا فضایی برای دندان های دائمی ایجاد کند. مگر اینکه مال اکلوژن ژنتیکی باشد، ممکن است مشکل در کودک در اسرع وقت و بلافاصله با رویش دندان های دائمی برطرف شود.

درمان اپن بایت بدون جراحی

درمان اپن بایت بدون جراحی معمولاً به کمک روش‌های ارتودنسی و تغییر عادات رفتاری انجام می‌شود. یکی از رایج‌ترین روش‌ها استفاده از براکت یا بریس‌ها است. این دستگاه‌ها به تدریج دندان‌ها را به موقعیت صحیح خود هدایت می‌کنند و فاصله بین دندان‌های جلو را کاهش می‌دهند. ارتودنتیست ممکن است از انواع مختلف بریس‌ها، از جمله بریس‌های فلزی یا سرامیکی، استفاده کند و بر اساس نیاز بیمار، برنامه درمانی خاصی را طراحی کند.

علاوه بر براکت ها، استفاده از الاینرهای شفاف نیز گزینه مؤثری برای درمان اپن بایت است. این الاینرها به صورت سفارشی ساخته می‌شوند و به‌راحتی قابل استفاده و در عین حال نامرئی هستند. بیماران می‌توانند این الاینرها را در طول روز و شب استفاده کنند و تنها در زمان خوردن غذا و مسواک زدن آن‌ها را خارج کنند. این روش به ویژه برای بزرگسالانی که به دنبال درمان‌های نامحسوس‌تر هستند، جذابیت دارد.

تغییر عادات نادرست نیز بخش مهمی از درمان اپن بایت است. عادات مانند مکیدن انگشت یا استفاده مکرر از پستانک در کودکان می‌تواند به ایجاد این مشکل کمک کند. مشاوره و آموزش والدین و بیماران درباره عوارض این عادات می‌تواند به کاهش یا از بین بردن آن‌ها کمک کند. در نهایت، مراقبت‌های خانگی مانند رعایت بهداشت دهان و دندان و مراجعه منظم به دندانپزشک نیز در تسریع روند درمان مؤثر است.

درمان اپن بایت با کامپوزیت

درمان اپن بایت با استفاده از کامپوزیت یکی از روش‌های غیرجراحی و مؤثر برای اصلاح این مشکل است. این تکنیک برای درمان اپن بایت‌های خفیف تا متوسط مؤثر است. کامپوزیت‌های دندانی، مواد همرنگ دندان هستند که می‌توانند به شکل و اندازه دندان‌ها اضافه شوند و به ایجاد ظاهر مطلوب کمک کنند.

در این روش، دندانپزشک می‌تواند با استفاده از کامپوزیت، سطح دندان‌های جلو را افزایش دهد. این کار باعث می‌شود که دندان‌ها بهتر روی هم قرار بگیرند و فاصله بین آن‌ها کاهش یابد. بعد از درمان با کامپوزیت، بیماران باید به بهداشت دهان و دندان خود توجه ویژه‌ای داشته باشند. مسواک زدن منظم و استفاده از نخ دندان به حفظ سلامت دندان‌ها و کامپوزیت‌ها کمک می‌کند. همچنین، مراجعه منظم به دندانپزشک برای بررسی وضعیت دندان‌ها توصیه می‌شود.

درمان اپن بایت نیاز به برنامه‌ریزی دقیق و همکاری نزدیک با دندانپزشک یا ارتودنتیست دارد. در صورت مشاهده علائم، بهتر است سریع‌تر اقدام کنید.